Urodził się dnia 26 września 1889 roku. Zmarł dnia 26 maja 1976 roku we Fryburgu Bryzgowijskim. Był on niemieckim filozofem egzystencji. Zapytany o to czy określa swoja filozofie egzystencjalną jako humanistyczna omawia to w swoim ?Liście o humanizmie? z roku 1946. jego odpowiedz brzmi: ?raczej nie?. Heidegger pisze: ?I tak właśnie o tę ek-sistencję chodzi, to znaczy o samo bycie, o ile owo bycie sprawia, że człowiek jako egzystujący staje się strażnikiem prawdy istnienia. Słowo humanizm, o ile jeszcze przy im pozostaniemy, znaczy teraz: istota człowieka jest istotna dla prawdy bycia, mianowicie w ten sposób, że nie chodzi o człowieka jako takiego, tylko o jego istnienie.?

(M.Vogt, Historia Filozofii dla wszystkich, Warszawa 2004, s.383-384)

W roku 1927 ukazuje się jego dzieło pt. ?Bycie i czas?. W nim uchwyca człowieka jako istnienie, bytowanie. W tym samym czasie Heidegger był profesorem filozofii w Marburgu. Rok później zostaje następca Husserla na uniwersytecie we Fryburgu. W latach 1945-1951 nie mógł wykładać. Decyzja ta należała do mocarstw okupacyjnych.

?Ujecie struktury jestestwa zawiera się w odpowiedzi na pytanie: "Co umożliwia jedność jestestwa w trosce?". Według Heideggera, jest to czasowość. Wybiegające zdecydowanie, z jakim kieruje się jestestwo ku swym możliwościom, nie możliwe jest tylko dzięki fenomenowi przeszłości przez który jestestwo może dojść do samego siebie. Tylko jednak w takim stopniu w jakim jestestwo podejmuje to, "jak ono zawsze już było", a więc w swej bytośći, może w przyszłości dojść do samego siebie, czyli do samego siebie powrócić.Ii tylko przez uwspółcześnienie swego bycia staje się zdolne do spotkania ze swym otoczeniem i do uchwytującego działania. Czasowość jako "przemijająco uobecniająca przyszłość" - umożliwia wystąpienie bytu jako całości i stanowi sens troski. Uczasowienie jestestwa w formie jego właściwości przybiera postać, wbiegania (przyszłość), okamgnienia (teraźniejszość), powtórzenia (byłość).?
((P. Kunzman, F.-P. Burkard, F. Wiedemann, Atlas Filozofii, Warszawa 1999, s. 209)