Filozofia, jest dla mnie sztuką - sztuką życia, ponadczasową i trwałą. Filozofować dla mnie to szukać - czasem błądzić, ale trwać wytrwale w swych punktach postrzegania rzeczywistości.

Ileż to razy sama zadaję sobie pytania, na które trudno mi znaleźć odpowiedź, nie rozumiem czasem i pytam, szukam poznania w sobie. Wiem, że nie znajdę wszystkich odpowiedzi, choć tak bardzo chciałabym. Poprzez stawianie sobie pytań, rozwijam swe wnętrze, które kiedyś ubogie, teraz obrasta coraz bogatszymi formami. Szukam, wciąż na nowo, otwierając nowe horyzonty, z wiekiem jestem ciekawsza świata, rozwijam swe poglądy i zainteresowania.

Filozofia to dążenie do prawdziwości, do autentyczności wiedzy i poznania.

W życiu każdego człowieka pojawiają się chwile zadumy, w których przychodzi czas na nasze: „dlaczego”.

Pytań jest wiele, choć jedna prawda poznania. To my nadajemy tor własnemu myśleniu, obieramy drogę prowadzącą do naszego celu poszukiwań.

Nie raz gubimy się, wpadamy w otchłań zagadek, niezespolonych w całość. Zastanawiamy się, w czym tkwi istota danej rzeczy. Poprzez nasze rozważania składamy nasze myśli.

Nie ma życia bez śmierci- jak nam wiadomo. Pewnego dnia dochodzi do tego, że człowiek podsumowuje swą dotychczasowe istnienie. Pyta o sens naszego bytu, o otaczający go świat.

W czasie tej umysłowej ekspiacji dostrzega on, swe złe posunięcia, być może poświęcenie się dla rzeczy mniej ważnych, złą hierarchię wartości życiowych.

Jedynie poprzez zgłębianie filozofii możemy poznać samego siebie, pojąc to, czego nie potrafiliśmy.

Egzystując w tym świecie jesteśmy zmuszeni do namysłu nad własnym jestestwem. W trakcie naszego żywota odpowiedzi same się nie wyjawią.

Dzięki filozofowaniu to, co niepojęte zaczyna nabierać sensu, choć jest to proces długi, ale naszą wnikliwością podołamy nawet najtrudniejszym pytaniom.

Człowiek stawia sobie coraz to nowsze pytania, ten proces nie zostanie nigdy zakończony.

Żaden z nas nie jest zdolny zrozumieć całokształtu otaczającej nas rzeczywistości.