Niccolo Machiavelli

Urodził się w roku 1469, a zmarł w 1527 roku. Był florenckim pisarz, historykiem i dyplomatą. Jego poglądy polityczne zostały nazwane makiawelizmem. Machiavelli został skazany na banicje. Pomogło mu to w rozmyślaniach, a owocem tych przemyśleń jest jego najważniejsze dzieło ?Książe?. Machiavelii pisze, że działanie wszystkich ludzi, a zwłaszcza władcy, który nie ma nad sobą sędziego, ocenia się, patrząc na rezultaty rządzenia.

To on wprowadził do kultury europejskiej pojęcie racji stanu, którym można uzasadnić każda niemal niegodziwość i zbrodnie.

W owej epoce, którą postrzegał jako wstrząsaną politycznymi kryzysami i zagrożoną wewnętrznym rozbiciem, MACHIAVELLI chciał wskazać drogę do trwałego, uporządkowanego państwa, którego organizację wzmacnia etyczna świadomość obywateli. Jego podstawą ma być cnotliwość i wola władzy panującego. Dlatego opisuje on przymioty regenta, który zdolny jest uporządkować państwo i utrzymać się u władzy. Największe oddziaływanie miało zaproponowane przez MACHIAVELLEGO oddzielenie polityki i moralności. Władca w przypadkach koniecznych musi być gotowy czynić zło. W interesie utrzymania władzy nie jest on zobowiązany być dobrym, lecz musi wydawać się dobry, aby mieć poważanie u ludu. Jako wzór posłużył mu CESARE BORGIA. Szczęście i nieszczęście ludzi zależy od ich dzielności (virtu) i przypadkowych okoliczności zewnętrznych (fortuna). Dlatego władca powinien umieć przystosować się do zewnętrznych okoliczności i posiadać dzielność, aby zwalczyć przeciwieństwa losu.
(P. Kunzman, F.-P. Burkard, F. Wiedemann, Atlas Filozofii, Warszawa 1999, s. 101)