Urodził się 24 lutego 1463 roku w Mirandoli. Zmarł on 17 listopada 1494 roku. Był on włoskim filozofem, pisarzem i uczonym. Pochodził z toskańskiej rodziny książęcej. Kształcił się w Padwie. Znał kilka języków obcych. Przedstawiciel neoplatonizmu w epoce renesansu. Jest autorem słynnego dzieła Mowy o godności człowieka, który był prawdziwym manifestem renesansowego humanizmu. Jest autorem sławnego powiedzenia Każdy jest kowalem swojego losu oraz terminu homo faber.

Człowiek określony przez swojego ducha może rozważać wszystkie formy stworzone przez Boga i w sposób wolny tworzyć własną istotę. Stoi pośrodku świata. Koncepcja ta jest ważna przez podkreślenie wolności jako cechy subiektywności, jednak w platonizmie istniała tendencja, aby tak cielesność człowieka, jak i jego społeczne odniesienie odsuwać na drugi plan na rzecz kontemplacyjnego stosunku do życia.

(P. Kunzman, F.-P. Burkard, F. Wiedemann, Atlas Filozofii, Warszawa 1999, s. 99)

W roku 1488 powrócił do Włoch. Cały swój majątek rozdał ubogim ludziom. Przed śmiercią wstąpił do zakonu dominikanów.